Atopowe zapalenie skóry

W ostatnich czasach coraz częściej koty i psy chorują na atopowe zapalenie skóry. Jest ono powiązane z alergiami wziewnymi, osłabieniem układu odpornościowego. Wielu weterynarzy obwinia za to złej jakości karmę. AZS towarzyszy takim alergenom jak: roztocza kurzu domowego, pyłki chwastów, traw, drzew, grzyby.

AZS u kotów

U kotów objawia się świądem skóry w okolicach pyszczka i opuszek łap, zapaleniem uszu, spojówek, zmianami skórnymi w formie liszaja. Niemniej jednak u kota ciężko zdiagnozować AZS ponieważ często nie drapie się intensywnie i nie wygryza sierści przy właścicielu a zmiany skórne mogą być przyczyną innej choroby. Kot, który odczuwa świąd, często się wylizuje. W badaniu trichogramicznym zauważa się uszkodzenie mechaniczne łodyg włosowych. Niepokojące będą także włosy w kale i wymiotach z treścią pokarmową.

Zazwyczaj leczenie zmian skórnych rozpoczyna się od diagnostyki w kierunku wykrycia czynnika alergizującego. Testy można wykonać w niektórych lecznicach weterynaryjnych. Kiedy już wiadomo co wywołało alergię przeprowadza się kilkumiesięczne odczulanie. Koty z wykluczoną alergią pchlą oraz nietolerancją pokarmową są sprawdzane pod kątem symetrycznego wyłysienia, dermatoz okolic głowy i szyi, prosówkowego zapalenia skóry. W diagnostyce atopii u kotów sprawdza się również czy mają łojotokowe zapalenie skóry, zapalenie przewodów słuchowych i przestrzeni między palcowych – chociaż występują one rzadziej niż u psów z AZS. U długowłosych kotów rasowych zauważa się zakażenia drożdżakami. Charakterystyczne u kotów jest obecność grudek i strupków bądź nadżerek na linii grzbietu, głowy, szyi.

AZS u psów

U psów również trudno zdiagnozować atopowe zapalenie skóry, a to dlatego, że objawy są podobne do takich chorób jak grzybica czy świerzb. Uaktywnia się zwykle w pierwszych miesiącach życia. Objawy mogą pojawiać się przez całe życie w różnym nasileniu, zależnie od pory roku lub przez cały rok. Mogą się nasilać w trakcie kwitnienia i pylenia roślin. Pies ociera się o meble, wylizuje skórę, drapie się intensywnie. AZS mogą nasilać pchły – ich odchody i ugryzienia, pleśń, roztocza kurzu. Niektóre psy mogą odziedziczyć to schorzenie lub tendencję do zachorowania. Stwierdzono, że częściej występuje u takich ras jak cocker spaniel, bulterier, terier, dalmatyńczyk, shar pei, owczarek niemiecki, labrador, seter angielski i irlandzki, mops, yorkshire terier, buldog angielski, sznaucer miniaturowy.

Diagnostyka

Weterynarze diagnozują atopię u psów jeśli występuje:

· rumień małżowin usznych

· zapalenie skóry palców i między palcami

· zapalenie warg

· ustępujący po podaniu glikokortykosteroidów świąd

· pierwsze objawy pojawiają się w ciągu kilku miesięcy życia (między 6 a 36 miesiącem)

Zanim weterynarz postawi diagnozę AZS zbiera wywiad od właściciela, przeprowadza dodatkowe badania, wykluczające inne choroby takie jak:

· grzybica

· malasezioza (zakażenie drożdżakami, bywa powikłaniem AZS)

· bakteryjne zapalenie

· alergia pokarmowa

· pasożyty zewnętrzne i alergie które wywołują

· nużyca

· dermatozy psychogenne

Dodatkowe utrudnienie stanowi fakt, że atopowe zapalenie skóry u psa może współwystępować razem z alergiami pokarmowymi lub alergicznym pchlim zapaleniem skóry. Do powszechnych powikłań AZS zalicza się bakteryjne zapalenie mieszków włosowych, a także drożdżycę.

Leczenie atopii

Atopowe zapalenie skóry ma podłoże alergiczne, jest chorobą przewlekłą. Leczenie jest objawowe. Psy i koty leczy się objawowo podając sterydy, środki paliatywne (czyli uśmierzające ból, łagodzące objawy i świąd) oraz odczulanie. Skuteczność leczenia wiąże się z przestrzeganiem planu, odpowiedniego żywienia i pielęgnacji zwierzęcia domowego. Pomocne jest regularne sprzątanie i odkurzanie legowiska, mycie zabawek. Zmiana diety jest w tym przypadku konieczna. W celu odbudowy bariery ochronnej skóry zaleca się aby w diecie zwierzęcia znalazły się kwasy omega-3 i omega-6.

Jaki jest koszt leczenia atopii?

Preparaty na skórę, szampony, leki, suplementy diety, dobrej jakości karma dla alergików to koszt kilkudziesięciu złotych miesięcznie. Natomiast koszty badań laboratoryjnych oraz wizyt u weterynarza to koszty rzędu kilkuset złotych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *