Każdy zna powiedzenie – traktować kogoś gorzej niż psa. Jest to przykre sformułowanie sugerujące, że psa traktuje się źle. Na polskiej wsi psy często traktowane są jako zwierzęta drugiej kategorii, ważniejsze od zawsze były zwierzęta gospodarskie ponieważ ich cena była wysoka a i ich hodowla była opłacalna. Psy pełniły rolę stróżów, często na stałe przypięte do łańcucha w lichej budzie. Obecnie złe traktowanie zwierząt grozi surowa kara. Aby poprawić byt zwierząt wprowadzono nowe przepisy. Niestety potrzebna jest jeszcze odpowiednia edukacja ponieważ dzieci uczą się zachowania od dorosłych i nieświadomie przenoszą zachowania i podejście do zwierząt. Wielu właścicieli psów na wsi nie zdaje sobie sprawy z odpowiedzialności jaka na nich ciąży, nie zna i nie stosuje się do przepisów.


Zwierzę nie jest rzeczą


Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 1997 nr 111 ust. 724 ze zm.) jest najważniejszym aktem prawnym dotyczącym wszystkich zwierząt w Polsce. „Zwierzę nie jest rzeczą”, czuje ból i cierpienie. Zakazuje się złego traktowania i znęcania nad zwierzętami. Psy mieszkające na wsiach mają mieć zapewnione odpowiednie miejsce. Nie mogą być przywiązane łańcuchem przez cały czas. Zdrowszym rozwiązaniem jest kojec. Buda powinna chronić przed zimnem, upałem, opadami. Miejsce dla psa nie może być błotniste, powinno być regularnie sprzątane. W kojcu powinien znajdować się drewniany podest przy budzie, by pies nie leżał na gołym betonie. Pies musi mieć dostęp do światła dziennego, świeżej wody i pokarmu. Nie można stosować ciężkich łańcuchów i trzymać psów na uwięzi dłużej niż 12 godzin w ciągu doby i na krótszej niż 3 m smyczy. Zdarzają się sytuacje, kiedy psy były przetrzymywane przez kilka lat na łańcuchu co spowodowało wrastanie obroży w skórę i rany.

Puszczanie psa

Zabrania się trzymania psa na uwięzi dłużej niż 12 godzin jednak puszczać go wolno można tylko na terenie ogrodzonym i pod nadzorem tak by nie dopuścić do jego oddalenia się. W art. 10 a ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt zapisano, że „zabrania się puszczania psów bez możliwości ich kontroli i bez oznakowania umożliwiającego identyfikację właściciela lub opiekuna”. Psy bez nadzoru mogą się wałęsać po okolicy stwarzając zagrożenie dla ludzi. Psy będące w rui wypuszczone z posesji zaczną się rozmnażać w niekontrolowany sposób. Istnieje jeszcze jedno zagrożenie. Kiedyś psy wypuszczano na noc z uwięzi a te szły w pola i lasy polując na mniejsze zwierzęta. Zdarza się i dziś, że właściciele wypuszczając psy swobodnie w nocy a te idą gdzie chcą. Zgodnie z ustawą z dnia 13 października 1995 r. o prawie łowieckim (Dz. U. 2002 nr 42 ust. 372) zabrania się stwarzania sytuacji kiedy pies biega po lesie bez nadzoru czy bez smyczy. Koła łowieckie, myśliwi i leśniczy zgłaszają wałęsające się psy. Chociaż zdarzają się sytuacje patologicznie, kiedy po kryjomu strzelają do nich. Obecnie mieszkaniec wsi, który wypuszcza psa bez nadzoru musi się liczyć z karą grzywny lub utratą psa. Psy wolno puszczać luzem wyłącznie w miejscach mało uczęszczanych przez ludzi i pod nadzorem. Nie wolno psów puszczać luzem w miejscach zagrażających zwierzętom hodowlanym i dzikim.

Psy agresywne

Wysoką grzywną jest karane niezgłoszenie psa rasy uznanej za agresywną. Mówi o tym rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 1998 r. (Dz. U. 1998 nr 159 poz. 1051 ze zm.). Do ras agresywnych zalicza się: amerykański pit bull terrier, buldog amerykański, rottweiler, dog argentyński, moskiewski stróżujący, owczarek kaukaski, tosa inu, akbash dog, anatolian Karabach, pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin), pies kanaryjski (Perro de Presa Canario). „Utrzymanie psa, który należy do jednej z wymienionych ras wymaga zezwolenia właściwego organu gminy” (Dz. U. z dnia 8 maja 2003r.). Posiadanie harta lub mieszańca również powinno być zgłoszone ponieważ są to psy myśliwskie a próby kłusownictwa są zabronione i karane wysokimi grzywnami oraz możliwością pozbawienia wolności do 2 lat.


Odpowiedzialność cywilna właścicieli psów


Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm.) oraz ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553 ze zm.) zawiera przepisy dotyczące OC. Pies może dokonać zniszczeń, zagryźć drób lub inne zwierzęta, zaatakować ludzi. „Kto chowa zwierzę albo się nim posługuje, obowiązany jest do naprawienia wyrządzonej przez nie szkody niezależnie od tego, czy było pod jego nadzorem, czy też zabłąkało się lub uciekło, chyba, że ani on, ani osoba, za którą ponosi odpowiedzialność, nie ponoszą winy”. Cywilny kodeks wykroczeń w art. 77: „kto nie zachowuje zwykłych bądź nakazanych środków przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze grzywny do 250 zł albo karze nagany”. Natomiast kodeks karny ma zapisy o karze za pogryzienie lub zagryzienie przez psa.
Obowiązkiem właściciela psa jest szczepienie go co roku na wściekliznę i posiadanie książeczki szczepień i zdrowia zwierzęcia. Mandat za brak szczepień wynosi nawet 500zł. Mieszkańcy wsi często nie mają świadomości, że nie wolno zakopywać martwych zwierząt „za stodołą”, na polu czy w lesie. Martwe zwierzęta powinny być oddane do utylizacji przez odpowiednie służby lokalne. Weterynarze posiadają wiedzę na ten temat. Warto dodać, że pies powinien posiadać obrożę i adresatkę oraz chip, dzięki czemu w przypadku jego oddalenia się nie zostanie potraktowany jako bezdomny.

Wałęsanie się


W związku z zagrożeniami jakie niesie pozwalanie na samowolne wałęsanie się psów gospodarskich istotne jest by zgłaszać każdą taką sytuację do gminy. Nawiązując, do opisywanych w mediach sytuacjach ataków psów na ludzi i dzieci, warto nie przechodzić obojętnie obok błąkającego się psa. Posiadając psa jesteśmy za niego odpowiedzialni i powinniśmy znać przepisy oraz wiedzę na temat właściwej opieki nad zwierzęciem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *